คางคก (Toads)

เนื้อหาใหม่จาก เจ.เค.โรว์ลิ่ง

ในสัตว์สามชนิดที่อนุญาตให้นักเรียนนำมาเป็นสัตว์เลี้ยงที่ฮอกวอตส์ คางคกเป็นและยังเป็นมาหลายปีจนถึงตอนนี้ที่ได้รับความนิยมน้อยที่สุด หลายศตวรรษผ่านมาคือยุคแห่งการนองเลือด เมื่อพ่อมดแม่มดวัยรุ่นหวังที่จะควักลูกตาของตัวนิวท์ออกมาด้วยตัวเองเพื่อใช้ในการปรุงยา เป็นเรื่องปกติที่พวกเขาจะนำคางคกหลายกล่องมาโรงเรียน เพื่อใช้ในการปรุงยาและร่ายเวทมนตร์อื่นๆ  เวลาผ่านไป กระทรวงเวทมนตร์ได้ออกกฎหมายเกี่ยวกับการทารุณสัตว์ (หมวดย่อย 13-29 ครอบคลุมถึงส่วนผสมในการปรุงยาและผลิตผลของมัน) วิธีปฏิบัตินี้เริ่มมีคนแหกกฎทีละเล็กทีละน้อย คางคกไม่เคยถูกเห็นคุณค่าในตัวของมัน ค่อยๆ เห็น (การมีชีวิตอยู่) น้อยลง และน้อยลงอย่างช้าๆ ที่ฮอกวอตส์ เว้นแต่จะกระโดดและว่ายน้ำไปรอบทะเลสาบ

ในช่วงเวลาที่แฮร์รี่อาศัยอยู่ฮอกวอตส์ การมีคางคกเป็นสัตว์เลี้ยงไม่ได้แสดงถึงความเจ๋งหรือฐานะที่ดีนัก ในความจริงมันเป็นอะไรที่ค่อนข้างจะน่าอาย เทรเวอร์คางคกของเนวิลล์ ไม่มีอะไรน่าชมเชย ยกเว้นเรื่องที่มันชอบพ่ายแพ้ ในที่สุดเมื่อมันลื่นหลุดเป็นครั้งสุดท้ายเพื่อไปอยู่กับพี่น้องของมันในทะเลสาบฮอกวอตส์ ทั้งเจ้าของและสัตว์เลี้ยงดูจะผ่อนคลายลง

แนวคิดของ เจ.เค.โรว์ลิ่ง

คางคกมีความสัมพันธ์กับการใช้เวทมนตร์คาถามาอย่างยาวนาน บ่อยครั้งที่ถูกเชื่อว่ามันเป็นภูตรับใช้ (familiar) คางคกถูกจัดอยู่ในตำแหน่งพิเศษสำหรับการรักษาแผนโบราณ (บางครั้งถูกใช้เป็นองค์ประกอบสำคัญในการบำบัดรักษาทางธรรมชาติซึ่งเป็นที่นิยม) ในยุคมืด คางคกของอังกฤษจะคิดว่ามันโชคดีถ้ามันตายด้วยสาเหตุธรรมชาติ เพราะมันต้องเป็นอันตรายแน่นอนถ้าต้องถูกต้ม ป่น ถลกหนัง และถูกยัดใส่ถุงเพื่อแขวนไปรอบคอคนป่วย


ต้นฉบับภาษาอังกฤษ: https://www.pottermore.com/writing-by-jk-rowling/toads

แปลและเรียบเรียง: Fhapez Bell

Show Comments

No Responses Yet

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.