สาวกแฮร์รี่ พอตเตอร์ ได้เฮกันอีกแล้ว หลังช่อง 7 ประกาศนำภาพยนตร์แฮร์รี่ พอตเตอร์ ภาค 1 – 4 มาฉายให้แฟนๆ ได้ชมทางโทรทัศน์ในเดือนตุลาคมนี้ ในช่วงหนังรอบเช้า ทุกวันพุธ เวลา 8:30 น. เป็นต้นไป โดยกำหนดตารางการออกอากาศมีดังนี้ 8 ตุลาคม แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับศิลาอาถรรพ์ 15 ตุลาคม แฮร์รี่ พอตเตอร์ …
มาเที่ยวกันต่อเลย…สำหรับใครที่ยังไม่ได้อ่านตอนที่ 1 คลิกที่นี่ ตอนที่ 2 คลิกที่นี่ และตอนที่ 3 คลิกที่นี่ เลยค่ะ วันที่ 14 กันยายน 2011 วันสุดท้ายของทริปตามรอยแฮร์รี่ฯที่ลอนดอนรอบแรก ที่จริงวันนี้ควรจะไม่ไปเที่ยวไหนไกลอาณาเขตคิงส์ครอสแล้วนะ แต่เพราะเมื่อวานเข้าสวนสัตว์ลอนดอนไม่ได้ วันนี้เลยไปเที่ยวเก็บตกแบบที่มีเวลาพอเดินเที่ยวได้ไม่ถึงชั่วโมงด้วยซ้ำ…..ที่จริงควรจะซื้อตั๋วแบบทีละรอบ แต่ดันใจเร็วซื้อตั๋ว One day ไป 8 ปอนด์ (*อย่าลืมว่านี่คือราคาตอนปี 2011 นะคะ) ไม่น่าเล้ย ไม่คุ้มจริงๆนะ แต่เอาเหอะ รีบๆบึ่งไปสถานี Camden Town ดีกว่า…..สำหรับที่สวนสัตว์นี้ใช้ถ่ายทำในส่วนของบ้านสัตว์เลื้อยคลานในภาค 1 …
มาเที่ยวกันต่อเลย…สำหรับใครที่ยังไม่ได้อ่านตอนที่ 1 คลิกที่นี่ ส่วนตอนที่ 2 คลิกที่นี่ เลยค่ะ วันที่ 13 กันยายน 2011 วันที่ 3 ของทริปตามรอยแฮร์รี่ฯที่ลอนดอนรอบแรก วันนี้พยายามออกให้เช้าหน่อยเพราะต้องออกนอกเมือง เราเริ่มต้นด้วยการถ่ายรูปกับป้ายชานชาลาที่ 9 เศษ 3 ส่วน 4 (อีกแล้ว ฮ่าๆ คราวนี้มีเจอครอบครัวคนไทยด้วย) จากนั้นก็นั่งรถไฟใต้ดินสาย Northern จากสถานี King’s Cross St. Pancras …
มาเที่ยวกันต่อเลย…สำหรับใครที่ยังไม่ได้อ่านตอนที่ 1 คลิกที่นี่ เลยค่ะ วันที่ 12 กันยายน 2011 วันนี้เป็นวันที่ 2 ของทริปตามรอยแฮร์รี่ฯที่ลอนดอนรอบแรก เป้าหมายหลักของวันนี้คือเน้นเส้นทางตลอดฝั่งแม่น้ำเทมส์ (River Thames) แต่ก็มีจุดอื่นหลายที่ด้วย…..เพราะงั้นวันนี้ พอกินมื้อเช้าที่โรงแรมเสร็จตอนเกือบ9โมงครึ่ง ก็ขอนอกใจแฮร์รี่ ไปหาเชอร์ล็อก โฮลมส์ก่อนสักหน่อย แฮะๆ วันนี้เราก็ยังซื้อตั๋วรถไฟใต้ดินแบบเดิมคือตั๋ว One Day โซน 1-2 ราคา 6.60 ปอนด์ (*อย่าลืมว่านี่คือราคาตอนปี 2011 นะคะ) …
วันนี้พี่ Lily จะพาไปตามรอยแฮร์รี่ พอตเตอร์ที่เมืองลอนดอน (London) เมืองหลวงของประเทศอังกฤษกันค่ะ…..เอาล่ะ หยิบเพนซิฟประจำตัวแต่ละคนมา ถ้าพร้อมแล้ว ก็ไปดูความทรงจำของพี่กันเลย วันที่ 11 กันยายน 2011 เมื่อวานเพิ่งย้ายที่พักแท้ๆ (จากหอพักมหาวิทยาลัยมาเป็นบ้านเช่า) ห้องก็ยังเคลียร์ของไม่เสร็จ นอนอยู่กับบ้านได้แค่คืนเดียวก็หนีเที่ยวซะละเรา อะไรจะไฟแรงอยากเที่ยวปานนั้นเนี่ย!! (ก็จองตั๋วเที่ยวลอนดอนมาตั้งเดือนกว่าแล้วนี่…..เดี๋ยวเปิดเรียน ป.โทจะไม่มีเวลาเที่ยวยาวๆเอา…..อีกอย่างค่าตั๋วรถไฟตอนที่จองก็ไม่ได้แพงมาก ใช้ส่วนลดของสมาชิกบัตร 16-25 railcard ได้ด้วย…..ทำตาปริบๆ อ้างเข้าไว้ๆ ^^) วันนี้เราเริ่มต้นการเดินทางโดยโทรเรียกแท็กซี่มารับที่บ้านเลย (ประเด็นคือยังไม่คุ้นทางกับบ้านใหม่ …
ย้อนไปวันที่ 19 กันยายน 2013 หลังการขึ้นข้อความอวยพรวันเกิดให้เฮอร์ไมโอนี่ ของเอ็มม่า วัตสัน อวยพรด้วยชื่อ “เฮอร์ไมโอนี่ จีน เกรนเจอร์” ไม่ใช่ “วีสลีย์ ก็มีแฟนแฮร์รี่ พอตเตอร์ คนหนึ่งทวีตบอกเธอว่า “ตอนนี้เฮอร์ไมโอนี่นามสกุลวีสลียแล้ว” เอ็มม่า วัตสันของเราก็ตอบกลับข้อความนั้นว่า “ฉันคิดว่าในความเป็นจริงนั้นเฮอร์ไมโอนี่จะเลือกรักษานามสกุลก่อนการสมรสของเธอไว้” @Skoveng77 I actually reckon Hermione would have kept her …
ใครที่ชื่นชอบงานออกแบบ และขั้นตอนเบื้องหลังของภาพยนตร์แฮร์รี่ พอตเตอร์ คงไม่อยากพลาดหนังสือเล่มนี้ “Harry Potter: The Creature Vault” เขียนโดย Jody Revenson เพราะเป็นหนังสือที่จะเปิดเผยข้อมูลเบื้องหลังของสัตว์วิเศษมากมายในแฮร์รี่ พอตเตอร์ และอาจไปปรากฏในภาพยนตร์ Fantastic Beasts and Where to Find Them ที่จะฉายภาคแรกในวันที่ 18 พฤศจิกายน 2016 ด้วย ส่วนหนังสือเล่มนี้มีอะไรน่าสนใจบ้าง? เว็บไซต์สำนักพิมพ์ …
“ฉันว่าพี่น้องเพฟเวอเรลล์คงเป็นแค่พ่อมดเก่งๆ ที่สร้างวัตถุทรงอานุภาพพวกนั้นขึ้นมาได้ ส่วนเรื่องเล่าที่ว่ายมทูตเป็นเจ้าของเครื่องรางหรืออะไรนั้น ฟังดูแล้วเหมือนตำนานทั่วไปที่มักผูกให้เกี่ยวข้องกับสิ่งประดิษฐ์ประเภทนี้มากกว่า” – อัลบัส ดัมเบิลดอร์ (แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับเครื่องรางยมทูต บ.35 น.657) ผ้าคลุมล่องหน เป็นผ้าสีเงินมันวาว ที่ให้สัมผัสราวกับเอาน้ำมาถักทอให้เป็นผืน (แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับศิลาอาถรรพ์ บ.12 น.244) และเบาเหมือนอากาศ ผ้าคลุมล่องหนของจริงเป็นหนึ่งในวัตถุเวทมนตร์หายาก เชื่อกันตามนิทานของบีเดิลยอดกวีว่าผ้าคลุมล่องหนของแท้มีเพียงผืนเดียวเท่านั้น คือผ้าคลุมล่องหนที่พ่อมดคนที่สามในนิทานสามพี่น้องได้รับจากยมทูต ขณะที่ผ้าคลุมล่องหนที่หาซื้อได้ในปัจจุบันนั้นมาจากขนเดมิไกส์ หรือการเสกสรรเวทมนตร์ทำให้ผ้าธรรมดามีคุณสมบัติในการล่องหนได้ อย่างเสื้อคลุมที่อาบด้วยคาถาพรางตา หรือคำแช่งลานตา ซึ่งผ้าคลุมล่องหนเหล่านี้จะมีประสิทธิภาพในการล่องหนไม่นานนัก …
คงไม่ใช่เรื่องลับลมคมในอะไรที่จะบอกว่า สถานที่เขียนหนังสือที่ดีที่สุดในความคิดของฉัน ก็คือที่คาเฟ่ เพราะที่นั่นคุณไม่ต้องชงกาแฟเอง คุณจะไม่รู้สึกว่าถูกขับไสไล่ส่งไปอยู่เพียงลำพังเวลาทำงานหรือเมื่อหมดแรงบันดาลใจ และคุณสามารถย้ายไปนั่งคาเฟ่ข้างเคียงได้เมื่อคุณได้พักจนเต็มอิ่มแล้ว ในความคิดของฉัน คาเฟ่ที่เหมาะสำหรับการเขียนหนังสือที่ดีที่สุด คือคาเฟ่ที่มีคนมาใช้บริการมากพอจนทำให้คุณถูกกลืนหายเข้าไปในนั้นได้ แต่ไม่ใช่คนแน่นถึงขนาดว่าคุณต้องแบ่งโต๊ะให้ใครก็ไม่รู้ที่อาจจะแอบอ่านบทที่ยี่สิบของคุณแบบกลับหัว พนักงานประจำคาเฟ่ที่ดีคือเขาต้องไม่เขม่นใส่ถ้าคุณนั่งนานเกินไป (กระทั่งเดี๋ยวนี้ฉันก็สะดวกใจที่จะสั่งกาแฟมาเรื่อย ๆ นะ แม้ฉันจะไม่ได้ดื่มมันเลยก็เถอะ เพราะฉะนั้นเรื่องนี้จึงไม่น่ามีปัญหา) แล้วก็ต้องไม่เปิดเพลงในร้านเสียงดังเกินไปด้วย ซึ่งเสียงเพลงนี่ละที่รบกวนฉันขณะที่ฉันกำลังเขียนอยู่
(คำเตือน เปิดเผยเนื้อหาสำคัญ) ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะให้แกนกลางของไม้กายสิทธิ์เอลเดอร์เป็นขนหางเธสตรอล ซึ่งเป็นวัตถุอันทรงพลังและแพรวพราว ที่สามารถควบคุมได้เฉพาะโดยแม่มดหรือพ่อมดที่มีความสามารถในการเผชิญหน้าความตายเท่านั้น
